Mieke Amptmeijer-Spronk
Verhalen Veranderen
Volwassenen
Vertellen op conferenties
Veranderverhalen
Coacht mensen
Traint teams
Adviseert organisaties
Verhalen bij ritueel
Utrecht
Mieke Amptmeijer-Spronk

Over mij

Een goed verhaal heeft vele lagen, het internet ook.

U vindt meer informatie over mij op www.verhalenveranderen.nl.

Verhalen kunnen je veranderen, je verrassen, je uitdagen, het vanzelfsprekende krijgt andere woorden.

Als je leven verandert, je wordt jarig, trouwt of gaat met pensioen, dan kan er een verhaal zijn, dat past bij jou, door mij verteld aan jouw gasten...

Als je zelf iets in je leven wilt veranderen, dan kunnen we bij je verhalen beginnen.

Organiseert u een conferentie of training dan kan ik  toegepast vertellen, met een welgekozen verhaal versterk ik de bedoeling van uw bijeenkomst.

 

Contact

Mieke Amptmeijer-Spronk
M
Mieke
Amptmeijer-Spronk
...
06-83238835
Utrechtse Heuvelrug

Blog

Waarom vertellen werkt.

psychologie van vertellen door Mieke Spronk

Hoe maak en vertel je “Pecha Kucha”.

maandag 06 juni 2016 10:55

Vertellen is  improviseren vanuit een ijzersterke voorbereiding. Eén boodschap! Hoe improviseer je binnen een superstrakke structuur? Met nog meer voorbereiding? Of,… Toen ik begon met vertellen besteedde ik 20 uur aan een verhaal voordat ik durfde te vertellen. De laatste tijd was twee uur genoeg voor een verhaal van een kwartier. Ik ontwikkelde een effectieve manier om me voor te bereiden. Routine is comfortabel, maar ook vreselijk saai. Tijd voor een experiment. Ik nam de uitnodiging aan om een Pecha Kucha te maken over verhalen vertellen. En toen bleek vertellen net als schrijven: Een compacte vorm vraagt tijd, veel tijd. Gestructureerd werken helpt wel om die tijd goed te besteden. Kijk en lees verder voor het resultaat en de werkwijze. Het resultaat: Een goed verteld verhaal. De werkwijze: Pecha Kucha is een superstrakke structuur van 20 keer 20 seconden, 20 dia’s die 20 seconden in beeld zijn, 6 minuten en 40 seconden dus. Het goede  nieuws: als je weet hoe het werkt kan je een Pecha Kucha heel efficiënt voorbereiden. Begin met analyseren, en kies wat je echt belangrijk vindt.  Je kunt de klassieke indeling voor een presentatie aanhouden:  kop, romp, staart. In de beperking kent zich de meester. Twintig dia’s is minder dan je denkt: dia 1 is nodig om je voor te stellen; dia’s 2 en 3 om te vertellen waar het over gaat; dia 4 en 5 om je publiek (nog iets meer) in je verhaal te trekken; de 10 middelste dia’s -6 tot 15- blijven over voor de kern van je verhaal; (Als er een climax is, leg die dan op twee-derde van je tijd, ongeveer bij dia  13.) gebruik de laatste dia’s om je verhaal af te ronden maak bij dia 20 een laatste zin die bijblijft. Begin met een lege powerpoint presentatie van 20 slides. Achter de link vindt je een voorbeeld dat ik programmeerde, waarbij iedere slide 20 seconden blijft staan. (bij “overgangen” kun je instellen na: “20 seconden” en het soort overgang dat je wenst. Met sommige overgangen smokkel je 19 keer een deel van een seconde extra in je presentatie. Informeer bij je host wat het gebruik is op de Pecha Kucha night waar je aan meedoet). Combineer de “analyse in 20 stukjes” met de lege Ppoint en  maak dat zichtbaar door kernwoorden op je slides zetten. Vervolgens zoek je 20 mooie afbeeldingen die passen bij  wat je wilt vertellen. De kernwoorden helpen je bij het vinden van de beelden. Zelf werk ik graag met zelfgemaakte foto’s of foto’s van mijn dochter,  Saar Amptmeijer. Importeer de 20 foto’s in je presentatie, je hebt nu een eerste versie van je presentatie met beeld en kernwoord. Deze versie gebruik je om je tekst te maken, te oefenen en bij te stellen. Mijn voorbeeld van 20 beelden met kernwoorden is Pecha kucha vertellen. Oefen je tekst hardop in een traag tempo. Gun jezelf weinig woorden, dan gun je jezelf rust tijdens je optreden en je publiek krijgt voldoende tijd om te begrijpen wat je zegt en je te blijven volgen. Waarschijnlijk merk je dat je veel moet schrappen in deze fase, of dat een andere volgorde lekkerder is. Pas aan en schrap waar het kan. Als de tekst klopt, maak dan de versie die je gaat gebruiken op de Pecha Kucha Night. Gebruik alleen de beelden, geen tekst. (vooruit, op de titelpagina en/of eindpagina mag tekst met mate: je naam, je onderwerp, een slogan, bedrijfsnaam,..). als voorbeeld kun je de pdf van mijn Ppoint bekijken: Pecha kucha vertellen-2. Voor je optreden oefen je nog enkele keren hardop. Tegen die tijd heb je zo geschaafd aan je tekst dat die past bij de beelden, en klopt met de tijd. Om het herinneren makkelijk te maken kun je een tweede oefenversie maken met de tekst in de beelden. Mijn voorbeeld hiervan zie je hier. Pecha kucha vertellen-met tekst In weinig tijd, spannend vertellen, wat je zeggen wilt; vraagt zorgvuldige voorbereiding. Dat kost tijd, ook als je gestructureerd werkt. Je aandacht en tijd maken het waardevol en geven je de kans om uit het hoofd je verhaal te doen en meeslepend te zijn. Deze manier van voorbereiden geeft structuur. Doe er je voordeel mee. Alleen dit proces doorlopen geeft resultaat maar ik kan met je meedenken als je echt een performance wilt maken die bijblijft. Doe je binnenkort mee aan een Pecha Kucha Night, en heb je ambitie: bel me op 06-83238835.       Advertenties

De kracht van toegepast vertellen

maandag 07 maart 2016 09:55

Vertellen als toonkunst gebruikt woorden, toon , mimiek en lichaamshouding om de verbeeldingskracht van luisteraars te activeren. De verteller vertelt beeldend. Een vertelling is een voorstelling die het mogelijk maakt dat elke luisteraar zich er iets bij voorstelt. De kracht van toegepast vertellen Vertellen vraagt en versterkt narratieve ruimte, een sfeer waarin de vertelling door iedereen anders geïnterpreteerd mag worden. Een sfeer zonder oordeel, die verbinding brengt tussen vertellers en luisteraars. Vertellen is een wijze waarop, en kan niet zonder inhoud: het verhaal. Een verhaal geeft vorm aan informatie. Het is een vorm die makkelijk is te onthouden, en die een emotioneel appél doet op een lezer of luisteraar. En verhaal heeft een structuur met een logische opbouw van gebeurtenissen en ingrediënten zoals: omgeving, hoofdpersoon (een of meer), probleem/dilemma, actie en afloop. De kracht van de structuur van verhalen en het emotioneel appél van verhalen is inmiddels ruim onderzocht en wordt op veel manieren ingezet als instrument bij organisatieverandering , marketing, psychotherapie, innovatie en besluitvorming. Storytelling gebruikt de kracht van verhalen in tekst,  beeld en social media. Die kracht van verhalen kun je combineren met de kracht van vertellen . Bij toegepast vertellen maak je subtiel gebruik van de kunst van verhalenvertellers. De structuur van het verhaal combineer je met het beeldend en aanstekelijk gebruik van woorden, stem, toon en ritme. Je  gebruikt daarbij je eigen verbeeldingskracht, je geheugen, je intelligentie en je lichaam bij het voorbereiden en uitvoeren. En tijdens de uitvoering gebruikt een verteller ook zijn opmerkzaamheid en aanpassingsvermogen. Weet wat je wilt vertellen, en welk verhaal jouw boodschap kan dragen. Dan kun je van dat verhaal een vertelling maken. Daar is een methode voor. Het charmante van de methode is dat je op verschillende manieren je geheugen activeert om je verhaal zonder spiekbriefje te vertellen en daarmee tegelijkertijd een voorstelling maakt die aanstekelijk is voor je publiek.  Je volgt deze 5 duidelijke stappen; Imagineren , Analyseren, Sensitiveren , Memoriseren , Resoneren Toegepast vertellen versterkt de narratieve ruimte. Een sfeer zonder oordeel , een sfeer waarin verschillende interpretaties naast elkaar bestaan en verbonden kunnen worden in een gemeenschappelijke intentie. Een ervaren verhalenverteller kan de energie in een groep verbinden en richten op een intentie. Daarom past verhalen vertellen zo goed bij veranderingsstrategieëen die meer willen dan een eenvoudige oplossing. Het is een kunst maar ook een kunde. Je kunt het leren. Dus wat let je?

Vertellen verandert en geneest.

maandag 01 februari 2016 11:00

Een goed verteld verhaal kan mensen veranderen. Een niet verteld verhaal kan verandering verhinderen. Verhalen en veranderen. Die combinatie is het thema van mijn leven en van mijn bedrijf, dat niet voor niets VerhalenVeranderen heet. Vertellen geneest binnen de setting van een zorgvuldige trauma therapie zodat het verhaal kan veranderen. Vertellen verandert en geneest                                     foto SaarAmptmeijer Vertellen helpt en heelt, om ervaringen te plaatsen en betekenis te geven. Ervaringen slaan we op in ons geheugen, de feiten en de sensaties, geluid, kleur en geur. Ervaringen kunnen we ook vatten in taal en woorden, tenzij het te erg is, onbeschrijflijk, dan kan de herinnering zich in het geheugen nestelen op een plek waar taal niet kan komen. Ons lichaam en niet talige gebieden van ons brein herinneren het zich wel en dat stuurt ons  naar intuïtieve reacties als vluchten, vechten of vriezen. Een benauwende rode draad van vermijding en herhaling kan ontstaan. De combinatie van onderzoek bij Vietnam veteranen en incest overlevers door Judith Herman wees begin jaren 90 al uit dat de weg vanuit trauma naar herstel bestaat uit het vinden van veiligheid waarbinnen de heftige ervaringen toegankelijk worden voor het talige gebied in ons brein, zodat erover verteld kan worden. Dan kan via taal en reflectie enige afstand ontstaan zodat het mogelijk wordt na te denken over wat er gebeurde zonder overvallen te worden door emoties of juist het gebrek aan emoties. Een essentieel onderdeel van trauma therapieën is intensief vertellen wat er is gebeurd aan een aandachtig luisteraar, de therapeut. Het gaat verder dan de normale manier waarop iemand over het gebeurde verteld. In dat gebruikelijke verhaal hoor je hoe het trauma nu is opgeslagen en iedere keer dat iemand datzelfde pad door de herinnering bewandelt wordt het trauma vaster verankert in die banen. Om uit de oude groef te komen moet iemand er middenin zitten, moet iemand vertellen met pijnlijk veel details: de zintuiglijke en fysieke ervaring, de gedachtes en de emoties. Een therapeut vraagt door tot de vertelling zo levendig wordt alsof het nu gebeurt. Dan kan het verhaal veranderen, extra details die vergeten waren geven een andere wending, misschien een andere kijk vanuit de kennis van nu, en daarmee kan de herinnering veranderen. Als er een duidelijk trauma is kan met EMDR het kritieke punt in het trauma worden gezocht in gesprek, het moment en de emotie die het ergst raakte. Als het over dat moment gaat zijn mensen zichtbaar emotioneel. Het bewust in woorden vertellen over dat scherpe moment, woorden vinden voor de zintuiglijke indrukken, gedachtes en emoties wordt gecombineerd met opdrachten aan het werkgeheugen en met een frequente wisseling van richting van een beeld (Eye Movements of een geluid. Daardoor verandert – op een manier die we nu nog niet begrijpen- iets in de opgeslagen herinnering. De scherpte van de herinnering verdwijnt, het blijft naar, maar het is beheersbaar geworden. Als iemand langdurig meerdere trauma’s meemaakte zoals veel vluchtelingen overkwam is er geen duidelijk moment om uit te diepen, maar zijn er veel momenten.  Dan kan de Narrative Exposure Therapie helpen. Dat is een therapie waarmee volgens een vast protocol een levensverhaal wordt ontwikkeld door cliënt en hulpverlener. De trauma’s worden, met alle schrijnende details, onder ogen gezien, én de positieve ervaringen die hoop en kracht kunnen geven ook. Van deze methode is met wetenschappelijk onderzoek  bewezen dat het helpt. En dat het werkt bij volwassen en kinderen en onafhankelijk van culturele afkomst. De essentie is ook hier het vertellen, niet zomaar erover praten, maar intensief gedetailleerd vertellen: geholpen door de metafoor van een levenslijn, stenen en bloemen De therapeut luistert, schrijft het verhaal en vertelt dit terug aan de cliënt die dan luistert en het verhaal herziet tot het klopt. In dit iteratief proces van vertellen en luisteren ontwikkelen cliënt en therapeut het verhaal en met het verhaal krijgt iemand weer grip op het eigen leven en kan iemand weer mogelijkheden gaan zien en gebruiken om verder te leven. Bij therapieën na trauma blijkt het maken van het verhaal heilzaam. Het is nodig om te vertellen alsof het nu gebeurt, intensief en fysiek, zoals een verteller die een publiek wil laten resoneren vertelt, met lijf en leden. In de resonantie tussen client en therapeut, kan  om het vaker vertelde verhaal te veranderen. “Verhalen” dat is ons Nederlandse woord.  “Verhalen”, en soms moeten mensen het ook van “ver halen” om weer bewust te weten wat hen overkwam, wat zij deden en voelden. Ons woord verhaal wordt in het Engels vertaald met story en met narration. Story en narration zijn verschillende dingen. Als het gaat over therapie en coaching wordt in het Engels juist woord “narrative” gebruikt afgeleid van “to narrate”, vrij vertaald: “dat wat mensen vertellen”. Een story heeft een structuur, een context, hoofdpersoon, een kwestie en een actie die iets verandert, een logica voor de opvolging van gebeurtenissen en spreekt emoties aan. Een story maakt gebruik van ons empatisch vermogen om te resoneren. ( zie blog empathie in december) In het Engelse woord story horen we  “to store” opbergen en “storage” opslagruimte, en de geschiedenis heet history (en gaat inderdaad vooral over mannen.) Als we kijken wat het verschil is in het Engels taalgebied wordt duidelijk wat er gebeurd, van een narrative, dat wat mensen vertellen worden de gebeurtenissen tot een verhaal gemaakt, of een levensverhaal. Een “narrative” wordt een “story”.  Dat wat men vertelt wordt een verhaal met een omgeving, hoofdpersoon, probleem, hindernis en hulp, opeenvolgende gebeurtenissen en kan invoelbare  emotie  oproepen. Op die manier, als verhaal, als story,  worden gebeurtenissen en herinneringen betekenisvol en hanteerbaar. Mensen zijn verhalenvertellers  en dat is dus maar goed ook  

Uit je hoofd, met lijf en leden

maandag 04 januari 2016 15:53

Vertellen doe je uit je hoofd. en al lijkt het alsof vertellen vooral een activiteit is van je hoofd en je hersenen; het tegendeel is waar. Vertellen doe je uit je hoofd: met lijf en leden. Het is een fysieke activiteit waarmee je de afstand naar je luisteraar wilt overbruggen. Het maken en voorbereiden van een vertelling vraagt ook fysieke voorbereiding. Die fysieke voorbereiding helpt je geheugen om te herinneren terwijl je vertelt én het brengt resonantie teweeg bij je gehoor zodat het voor hen makkelijker is om te blijven luisteren. Hoe het werkt? Vertellen is een kunst. Ik houd van een verstilde stijl waarin de verteller haar lichaam gebruikt en op een subtiele manier emoties en gevoelens aangeeft. Om subtiel je lichaam te gebruiken tijdens het vertellen moet je lichaam wel weten wat het moet doen. Hoe kun je dat teweeg brengen? In dit begin van het nieuwe jaar krijg je hier een handleiding hoe je van een (geschreven) verhaal een spannende vertelling maakt. Je lichaam is daarin belangrijk. Begin met een analyse van je verhaal. Wat is de kern van wat je wilt vertellen en geef het in 3 scènes weer. Drie scènes: dat vraagt lef om te schrappen, te wieden, te snoeien tot je het verhaal uitbeent naar de essentie van wat jij wilt vertellen. Een uitnodiging tot meeleven die het probleem laat zien van een iemand in de omgeving waarin het zich afspeelt. De actie waarin altijd tegenslag en (onverwachte) hulp bij is. De eindsituatie, het resultaat van de actie waarna de luisteraar los kan laten. Deze drieslag is de kern van verhalen, ook van geschreven verhalen of van verhalen in beelden of video. ( inderdaad als kern noem ik de 3 letters:  TAO , dat is niet toevallig, ik zie vertellen als een poging vorm te geven aan waarheid in het besef dat waarheid in wezen vormloos is. ) Eerste scène : De held in zijn omgeving moet uitnodigen tot meeleven en identificatie. Dit gaat makkelijker bij een persoonlijk verhaal, van jezelf of van een menselijke held. Dat hoeft niet want met enige vertelvaardigheid kunnen de avonturen van een vlieg of een suikerpot ook heel spannend worden. Tweede scène: Spanning komt voort uit het probleem, of de kwestie. Meestal zal er sprake zijn van een strijd of een worsteling. Een keuze tussen goed en kwaad, een belangentegenstelling: voordeel voor zichzelf of voorspoed voor de groep, voordeel op de korte termijn of op de lange termijn, hoeveel ruimte de letter van de wet biedt? Er zijn maar een beperkt aantal basisplots ( de literatuur varieert van 7 tot 36 , daarover later dit jaar meer). Je verhaal is spannend als luisteraars zich blijven herkennen in het kernplot van het verhaal wat je vertelt. Derde scène: De spanning en hoe die zich oplost ondanks hindernissen en met hulp uit onverwachte hoek, dat is wat de aandacht van je publiek vasthoudt tot het einde. Met een happy wordt de kwestie opgelost, de spanning verdwijnt, en luisteraars slaken een zucht van opluchting als ze intens meeleefden met je verhaal. Daarna kunnen ze tevreden naar huis. Met een open einde wordt het publiek niet de opluchting van een oplossing gegund.  De keuze maak je als verteller. Je hebt nu een skelet van je verhaal en dat kan je aan gaan kleden. Je maakt een levendige vertelling met een passende lichaamshouding en details die uit jouw ervaring voortkomen. (Lees voor het gebruiken van details mijn blog van september over de kracht van sensorische en cognitieve details.) De kern van je verhaal is een dilemma of tegenstelling. Wat is die kern in jouw verhaal? De ontwikkeling van een held; van angst naar moed? Een slimme die de machtige verslaat? Honger versus veelvraat? Misverstanden van geliefden? Om die kern gaat het, en die kun je krachtig vertellen met hulp van je lichaam. Een recept om fysiek te oefenen: Neem je tijd en ga onbespied aan het werk met het kernthema en vind twee lichaamshoudingen die passen bij je tegenstelling. Ik doe dit alleen en onbespied want met overdreven lichaamshoudingen kun je meer voeling krijgen met het kernprobleem van je verhaal. Neem de lichaamshouding aan die past bij het begin van je verhaal, voel je spieren van top tot teen, voel je lijf en je leden. Maak de houding die je nu hebt meer uitgesproken, overdrijf, maak het groot tot je je spieren voelt. Beweeg traag, heel traag naar een andere lichaamshouding, denk aan de oplossing in je verhaal en volg je lichaam naar een nieuwe andere houding. Neem de lichaamshouding aan die past bij de oplossing, voel ook die met je hele lijf en al je leden. Overdrijf ook deze houding, maak het groot. Vindt een traag ritme tussen beide uitvergrootte lichaamshoudingen, heen en weer. Vindt in die beweging subtiele variaties die passen bij je verhaal en bij waar je het gaat vertellen. Bij een groot publiek op een podium, beweeg je ruimer dan in een huiskamer. Het kan zijn dat je je door de beweging gaat realiseren dat het verhaal in de kern over een ander dilemma gaat dan je eerst dacht. Dat is prima je kunt de woorden waarmee je vertelt altijd aanpassen. Het gebruiken van je lichaam heeft een groot voordeel, het is een eenvoudige manier om je het verhaal toe te eigenen en helpt herinneren terwijl je vertelt. Er is een tweede voordeel. Je lichaamshouding beïnvloedt de kleur en toon van je stem. Doordat je lichaam subtiel de houding aanneemt die past bij wat je vertelt krijgt je stem een emotionele kleuring waardoor je vanzelf de bijpassende emoties overdraagt. En er is een derde effect: mensen die met aandacht in gesprek zijn hebben de neiging om elkaars houding en beweging te spiegelen, zo ook je luisteraars. Doordat ze lichamelijk subtiel meebewegen resoneren ze met je vertelling en leven ze mee. In veel klassieke verhalen gebeuren de dingen in drieën. Zo ook hier: drie voordelen. Ga dansend het nieuwe jaar in, en dans je dilemma, terwijl je je vertelling voorbereidt. En wie weet ervaar je een vierde voordeel en dans je de winterkilo’s eraf. Ik wens je een lichtvoetig 2016.        

Stem, emotie, empathie: 3 x em

maandag 07 december 2015 11:00

Wat mondeling vertellen zo speciaal maakt is het gebruik van je stem. Met je stem kun je emoties kenbaar maken. Je kunt daar heel erg je best voor gaan doen, nadenken en veel technisch oefenen, óf je kunt vertrouwen op je verbeelding en je lichaam. Vertellen wordt makkelijker als je gebruik maakt van je vermogen tot empathie, het vermogen om je in te leven in anderen. In mijn blog van oktober schrijf ik al dat empathie belangrijk is voor het begrijpen van een verhaal. Hier leg ik uit hoe makkelijk vertellen wordt als je je empathie gebruikt bij het voorbereiden en het vertellen van een verhaal. Een voorbeeld. Je klinkt stellig als op het einde van een zin je toonhoogte iets daalt, en je klinkt vragend als je toonhoogte op het eind iets naar boven gaat. Je kunt dat leren zoals je een muziekstuk leert zingen van een notenbalk. Zo gek is dat niet want in onze hersenen worden gesproken taal en muziek in hetzelfde gebied verwerkt.Bach gebruikt dat in zijn cantates. De woorden gaan meestal vergezeld van toonhoogte en ritme die passen bij de tekst.  Op die manier wordt de boodschap dubbel overgebracht. Het valt me nu op omdat ik de sopraan partij van de cantate 70a instudeer voor tweede advent. Daarin wisselen de snelle actieve noten van het waakzaam zijn (“wachet”) zich af met de lang aangehouden noten van het bidden (“betet”). Een versterking van tekst en klank die Bach vaak toepast. De tekst is hier een oproep, de meeste “zinnen” in deze cantate eindigen met een daling van toonhoogte. Hoe doe je dat als verteller? Nogmaals je kunt er op letten terwijl je vertelt. Dat is riskant, want als je veel aandacht voor jezelf nodig hebt, kun je het contact met je publiek verliezen. Een andere makkelijke manier is gebruiken van je empatisch vermogen. Verplaats je in de personen in je verhaal. Stel je voor wat zij bedoelen en vertel vanuit die inbeelding wat zij te zeggen hebben. Ik bedoel niet dat je met verschillende stemmetjes gaat praten. Je gebruikt je eigen stem en geeft die de klankkleur mee van een persoon en diens emotie. Een oefening: Neem bijvoorbeeld de zin “en nu is het genoeg”.  Hoe spreekt een boze jongen die uit, en hoe spreekt een boze oude man? Ik gebruik meer drift of machteloosheid bij een jongen, een donkerder beslister geluid bij een volwassen man en een beslist maar ook wat vermoeid geluid bij een oude man. Een heel oude man kan zelfs onzeker klinken. Probeer het, neem het op en luister terug. Waarschijnlijk hoor je de subtiele verschillen in je eigen stem. Je kunt de oefening herhalen als vrouw en met andere zinnen. Het is mooi als je hoorbaar je eigen stem blijft gebruiken -vertellen is geen cabaret of acteren- maar wel de klank mee laat kleuren met wat je over wilt brengen. Stel een vraag of uit je mening, dat is een verschil, en laat dat horen. Je kunt verwarrende combinaties maken. Een vraag uitspreken als een mening klinkt snel als een bevel. Een opdracht vragend uitspreken en je wordt makkelijk genegeerd. Oefen bijvoorbeeld:  “Geef mij de suiker eens aan!?” Probeer maar, neem het op en luister terug. Het kan lastig zijn in het begin. Misschien klinkt het grappig van ongemak omdat je twee tegenstrijdige dingen doet. Speel ermee, herhaal, verzin nieuwe gekke combinaties, dan leer je het beheersen en kan je duidelijke verschillen laten horen. Verwarrende combinaties zijn moeilijk te begrijpen. Wat is belangrijker: de woorden of de klank? Vanuit snelle intuïtieve empathie reageren de meeste mensen op de klank. Er lijken twee systemen voor empathie te zijn. Een snel intuïtief emotioneel systeem dat verbonden is met ons systeem voor spiegelneuronen. Op grond van de spiegelneuronen  resoneren mensen haast automatisch mee met andermans emoties. Het systeem is aangetoond in onderzoek met aapjes. Er is ook een complex en  cognitief systeem, het Theory of Mind systeem. Dat bevindt zich op de plek waar ook ons autobiografisch geheugen huist, onze tijdbeleving en de ruimte bepaling. Het is een gebied waar veel complexe cognitieve functies plaatsvinden en waar complexe en cognitieve empathie tot stand komt. Een spannend verteld verhaal gebruikt beide systemen om resonantie op te roepen. Hoe meer de boodschap en de klank overeenkomen, hoe makkelijker het is om te luisteren. Dat kan saai worden. Dan kan een verteller bewust tekst en klank niet overeen laten komen zodat het wringt en spanning oproept. Net zoals sommige akkoorden in muziek kunnen wringen en een verlangen bij de luisteraar oproepen naar het oplossen van die spanning in overeenstemming en harmonie. Een verteller speelt daarmee en gebruikt als belangrijkste instrument de stem. Een verteller speelt met beheerste variatie in volume, klank, snelheid en ritme van de stem zodat een gesproken woord spannend blijft tot het laatst. Net als bij muziek.        

 

Powered by 1st-movers.com

Vertelagenda

Deze verteller heeft op dit moment geen evenementen in de Vertelagenda staan.